Afwijkende mondgewoonten is de verzamelnaam voor stoornissen als duimzuigen, vingerzuigen, chronisch mondademen, een tussentandse slikbeweging en een tussentandse uitspraak. De gevolgen zijn van mens tot mens verschillend, maar in de regel zien we bij kinderen met afwijkende mondgewoonten een verstoorde gebitsstand en een misvormd gehemelte, waardoor de neusademhaling ook verder bemoeilijkt wordt. Wanneer er continu door de mond wordt geademd, ademen we droge, onverwarmde en ongereinigde lucht in. Dit heeft invloed op de kwaliteit van de stembanden, op hardnekkigheid van placquevorming op de tanden, zelfs op de temperatuur van de hersens en op de algemene lichaamshouding.
Daarnaast slikken chronische mondademers beduidend minder vaak dan neusademers, waardoor de Buis van Eustachius, die het binnenoor met de mond-keelholte verbindt, zijn functie verliest met in de regel een gehoorverlies van 20 tot soms 30 dB.

Een ander gevolg van open mondademing is dat de tong onderin de mond ligt en bij het slikken komt de tong tegen de voortanden aan met als gevolg een scheefstand van de tanden met daarnaast articulatieproblemen.

Niet alleen bij het slikken, maar ook bij het spreken kan de tong tussen de tanden komen. Men kan gaan slissen of lispelen. Door te slappe tongspieren en een afwijkende tongmotoriek wordt de S verkeerd uitgesproken. Behalve tijdens het uitspreken van S komt het voor dat de tong bij T, D, L ,N, R en Z naar voren komt. Het spreken kan daarbij slecht verstaanbaar of zelfs storend worden. Een verstoorde gebitsstand en een tussentandse spraak gaan vaak hand in hand. Bij het ene kind versterkt de afwijkende spraak- en slikontwikkeling de vervorming van de kaak- en gebitsgroei, en bij het andere kind roept een vervormde kaak- en gebitsgroei juist een afwijkende spraak- en slikafwijking op. Het is duidelijk dat een succesvolle behandeling van afwijkende mondgewoonte een multidisciplinaire aanpak vereist.

De rol van logopedie
Bij kinderen wordt het door de mond ademen zo vroeg mogelijk aangepakt. Zo wordt voorkomen dat verkoudheden en oorontstekingen telkens weer terugkomen. Middels spierversterkende oefeningen voor de tong en lippen leert het kind hoe hij/zij de lippen gesloten moet houden, waardoor het vanzelf door de neus gaat ademen.
Zuigen op een duim, vinger of speen is heel normaal bij baby’s en peuters. Zij hebben een grote zuigbehoefte en het biedt hen een gevoel van veiligheid, maar tussen het tweede en derde levensjaar moet dit duim-, of speenzuigen zijn afgeleerd.

Help je kind binnen vier weken van het duimen af. Webwinkel Pluim voor je Duim presenteert de Thumbguard. Deze ‘duimbewaker’ helpt kinderen snel van het duimen af. Lang duimen kan leiden tot spraak- en gebitsproblemen. Op tijd afleren is dus van groot belang. Met de Thumbguard is er nu eindelijk een effectief middel op de Nederlandse markt.  
(bron: kinderspul.blog.nl)