Communiceren
Hebt u er wel eens bij stil gestaan dat we altijd en overal aan het communiceren zijn?
Communiceren is niet alleen praten. We lezen, schrijven en rekenen, en gebruiken daarbij taal. Maar we maken ook gebaren. Onbewust gebruiken wij lichaamstaal om iets duidelijk te maken: dit heet non-verbaal communiceren. Communiceren is de manier om onze gedachten en emoties te delen, de wereld om ons heen te begrijpen maar vooral om in contact te treden met elkaar.
Ontwikkelingen en problemen
De ontwikkelingen in de communicatie begint al na de geboorte en gaan snel. In de eerste twee levensjaren is een kind voortdurend bezig zijn wereld om zich heen ontdekken. De non-verbale communicatie wordt al snel ondersteund door woordelijke communicatie en door het aan elkaar binden woorden die weer korte zinnen vormen. Maar wat nu als bij deze ontwikkeling problemen ontstaan? Als er een taal- of spraakachterstand ontstaat? Of het kind blijkt slechthorend te zijn of de mondmotoriek (het functioneren van de spieren in en rond de mond en keel) kan niet goed ontwikkeld zijn, waardoor slikken, eten en drinken bemoeilijkt wordt. Het spreken gaat met horten, stoten en haperingen: stotteren. Of er wordt te snel gesproken. Maar ook door aandachts- of contactstoornissen (ADHD of autisme) kan de communicatie moeilijk op gang komen. Als er problemen zijn ontstaan in de gebieden van de spraak, taal, stem, slik en/of gehoor, dan kan logopedie hulp bieden.
Logopedie
Het woord logopedie komt voort uit twee Griekse woorden: logos, wat gesproken woord betekent en paidein, dat staat voor opvoeden.
Logopedie is dus eigenlijk: opvoeden tot het gesproken woord. Iemand die het vak logopedie uitoefent noemt men een logopedist. Waar men vroeger over een spraakleraar sprak, is een logopedist tegenwoordig meer geworden dan spraakles alleen.
Men biedt hulpverlening bij stoornissen en beperkingen waarbij de communicatie wordt bemoeilijkt. Of anders gezegd: een logopedist helpt je beter verstaanbaar en begrijpbaar te maken waardoor de communicatie beter wordt. Door trainingen (therapie) te geven probeert een logopedist tot een normaal mogelijk communicatiepatroon te komen. Er worden hiervoor methodes en principes gebruikt die voortkomen uit verschillende wetenschappen: communicatiewetenschappen, geneeskunde. pyschologie, opvoedkunde en taalkunde. De omgeving (ouders, familieleden of leraren) en overige medische specialisten worden zo veel mogelijk betrokken bij de logopedische behandelingen.
De voorkomende gebieden die een logopedist behandelt zijn:
